وحید همتنژاد، رئیس پیشین شعبه ۵ دادگاه انقلاب اصفهان، در سالهای اخیر با صدور احکام سنگین، از جمله احکام اعدام و حبسهای طولانیمدت برای متهمان پروندههای سیاسی و امنیتی، در کانون توجه نهادهای حقوق بشری […]
«تو ناشناس نبودی» تو ناشناس نبودی؛ ما دیر شناختیمت. تو خواهر غریب خانه ما بودی، خواهر زنان این سرزمین، خواهر مردانی که هنوز داغ را با سکوت حمل میکنند. تو ناشناس نبودی؛ جان فدا بودی، […]
جنبش انقلابی مردم ایران -قسمت بیست ونهم -گزینه های بعداز جنگ ، اتش بس و توافق کشتار دی ماه ۱۴۰۴ فارغ از ارقام تعداد کشته شدگان ( نطر می رسد آمارخبرگزاری هرانا -حدود […]
زبان، تنها ابزارِ ارتباط نیست؛ هویتنمایِ اعماقِ تاریخ است و پلی که نسلها را به هم متصل میکند. در گسترهٔ تمدنیِ ایران، فارسی و کُردی نه دو زبانِ بیگانه، که دو شاخهٔ زنده و پویا از درختیاند که ریشه در ژرفایِ هزارهها دارد. این دو، از یک نیایِ واحد – ایرانیِ باستان – زاده شدهاند و در طولِ هزاران سال، همزیستی و تأثیرِ متقابلِ آنها، گنجینهای بینظیر از واژگان، آواها و مفاهیمِ مشترک را پدید آورده است.
آنچه امروز به نامِ تفاوت میانِ این دو زبان میشناسیم، در حقیقت، نه یک انفصال، که گواهی بر کهنگیِ بیشترِ زبانِ کُردی و نگهداشتِ آواهایِ اصیلِ ایرانی در آن است. بسیاری از آواهایی که در فارسیِ امروز، زیرِ تأثیرِ فشارِ خطِ عربی و دیوانسالاریِ دورانِ اسلامی، دگرگون شدهاند، در کُردی دستنخورده و زنده باقی ماندهاند. کُردی، سفینۀ نجاتِ واژهها و آواهایِ کهنِ ایرانی است و این حقیقتی است که میتواند پلی برایِ همافزاییِ روزافزونِ این دو خواهر باشد.
